Woensdag 27 juni wordt een lange dag. Om 8u30 naar Miet gefietst, en met de fietsen op de auto naar Nieuwpoort gereden; geparkeerd nabij de Sint-Laureinstoren.
Met de fiets volgen we de Fietskustroute richting Oostduinkerke en vergeten (mijn fout) te stoppen aan het Visserijmuseum waar een aantal werken "Journeys" van Melita Couta te zien zijn. (We beslissen die dan op de terugweg te doen)
We rijden door tot aan het strand van Sint-André waar een ander prachtig werk staat van
de Cypriotische Melita Couta : "The Wanderer"
Een faun met een gouden hoorn staart wezenloos naar de zee met geheven
hoofd en open mond. De faun, een oud-Grieks mythologisch figuur, verbindt zich
met de locatie aan het strand van Koksijde door overeenkomsten met oude
gebruiken en het bijgeloof van de vissers.
We moeten toch eventjeszoeken voor we de "Tripods" van de Litouwse kunstenaar Zilvinas Kempinas vinden.
Het staat bovenop de Hoge Blekker, vlak bij de ingang van het natuurreservaat.
Onze volgende stop is in de Duinenabdij.
Tussen de muren van de archeogische site van de Duinenabdij staat het verbluffende kunstwerk van de Spaanse beeldhouwer Jaune Plensa: "Yorkshire Soul I"
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeLPLBMK5sj5At39R0ni63R6-N-RUyd74zej393l9c8rtxeD9cSEyqQg1rLEMghqwIDFR8y5rOqOK7CYWVEo-2cyPJfGJOTvPtKaaUvHTNZxsoqOrG36ZQ8ETVETk8UcDAufeYdx3hq-K8/s200/P1070025.JPG)
Dit kunstwerk "Souvenir et Taire la vérité des Cythères", bijgenaamd "De Kiosk" van Peter Depelchin uit Beauvoorde werd door de stad Koksijde aangekocht
Verder zijn er nog de monniken, zeerobben en konijnen van William Sweetlove.
In de inkomhal van het museum staat een maquette van de Zuid-abdijmolen die in 1985 gerestaureerd werd.
De staakmolen zelf is niet de oorspronkelijke abdijmolen.
Hij dateert van 1773 en stond oorspronkelijk te Houtem, bij Veurne. De gemeente Koksijde kocht de molen aan in 1952.
De restauratie ervan was in 1984 voltooid. Om de molen te doen malen is er een windkracht van vier Beaufort nodig. De molen maalt ongeveer 150 kg per uur. De bloem wordt in drie plaatselijke bakkerijen verwerkt:
Wie zijn kennis van de geschiedenis van de Duinenabdij wil opfrissen, kan op volgende link terecht :
Geschiedenis van de "Duinenabdij"
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwsmdHtYbgz_iklML08yF16i9EyeNksc03HjogtiUDwgO8cY0D-FZJCZ8T3JRFDL_9zsR93XkkyE4PMh2kZjYLCkQDGmOWYaLhVMypiBxMcjBSVRIApSZBAoZDJvFiMwgRA4IJebokTjJC/s400/IMG_0898.JPG)
We fietsen terug richting zee en zien aan
Ster der Zee het kunstwerk "Acqua Scivolo" van Anne en Patrick Poirier
dat na het 1e Beaufort event in 2003 is blijven staan.
Vertrekkend van de plattegrond van de kerk van de Abdij Ten Duinen, herrijst dit middeleeuwse gebouw in een kunstwerk van kracht en monumentaliteit.
We willen graag bij "Siska" iets eten maar het is gesloten, we rijden dan maar verder richting
De Panne, en houden halt in Sint-Idesbald op een mooi terras op de dijk. Na meer dan éen uur wachten op onze "Noorse schotel" rijden we toch door.
In De Panne gaan we eerst op het strand aan het Canadaplein de indrukwekkende
"Players" van de Tsjechische kunstenaar Michal Gabriel bewonderen.
Zijn Players, met hun eindeloze armen vastgeketend aan de grond, geven een pijnlijk statische indruk.
Als een rondhangende bende geven ze een angstaanjagende indruk; later lijken ze dan weer meer als buitenstaander-observator onbeweeglijk op hun plaats te staan, zonder ook maar de kleinste kans op interactie.
Met hun handen diep in het zand van De Panne geworteld, is het speculeren naar wat daar onder de grond gebeurt...
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjk412ICYfasPvS7JEtb1l9vya1vTgPzuUXhjlQCv06VC-SjKHmj9us9RsPmIta4_eYWEv7Bc3K2pAobk7EB0HL6qHupU1hgKfqK16-TwK98l9PUCfB9fXum_MLjnfPMqbDt8fe_xW8BKw9/s320/P1070036.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9_gS-isbpuH26UOMCFuMg3S4Y84M4QyJXa6a_GH6T59nmogvELR8oXfiu9VUFMt5p-wYTv2radSgXQYoT8YxK4-4fJPXK4TLPE4c3SEBp10FybEqoMeydHx3CMwuFWY-HmUCG4olxmz56/s320/P1070042.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQRoBUTApoqdRXSoFjhQsOnxFuVYgkXBC1g9WQaM_LLMj5xlHlnRSyUVCKHaisRQrmxcHEeWSKKVu1dCQ1GZ652BcwQhR4Rt1J2VTjLTHE1THg7U2llngQBBCpHUAG7i37C8kyrBcer4w_/s400/P1070046.JPG)
Het achterliggende idee is dat de stad
tot decor verwordt voor deze sculptuurtjes, en dat ze achter, onder en tussen
het stadsmeubilair beschutting vinden. Net het feit dat de ingrepen steeds een
tijdelijke aard hebben en dat iedere passant een onvrijwillige toeschouwer kan
worden, interesseert Cordal. Vaak uit hij in zijn installaties een
bezorgdheid over onze problematische relatie met natuur in de stad en over de
schrijnende desinteresse en passiviteit tegenover de steeds uitzichtlozere
toestand van het milieu.
De kleine figuurtjes staan op een paal, voorlopig nog hoog en droog, te wachten op de gevolgen van de opwarming van de aarde. Met een reddingsboei rond hun middel staan ze gelaten te wachten tot de zee hen komt meevoeren.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCL8M6zexHSHO7bVIf8DcWF-Mk3izE6S-8BAb0GEDuG1fXT_AghwV743fd8IW9u8KfiYi2ez9YrbAIrsB878oSOXxju0MrZs2eFBnUPBO7mMSZh49LB_ENkRVHbwcTdnVRietY-0n7aZOZ/s400/IMG_1487.JPG)
Voor het Gemeentehuis is een (blijvende) integratie geplaatst van de Maltese kunstenaar
De betonnen
waterpartij bevat een verticaal sculpturaal element dat gebaseerd is op de rij
van Fibonacci en de volmaakte vormen van de Gulden Snede.
Tussen de sporen van dit art-decotranstelplaats van De Lijn uit 1936, bevindt zich nog altijd het kunstwerk "Twin Stations" van de Amerikaanse kunstenaar Matt Mullican, daar geplaatst in 2009 ter gelegenheid van Beaufort03.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiraGwnMzxrf0LPa5mKBJWztYHE8CHr6USfastcn9JjKXvuOKPnT5jnmYWtivoe2wuSI-PNCkVC4mtCYlPweeeIh4f7F3HKdO19F71hfmhADqgcNgh-anq7WlVBznXmkVxXYxF-hd92i4g/s400/IMG_0929.JPG)
Voor we naar Veurne fietsen (waar Miet en ikzelf vandaan komen) bezoeken we de
De Abdijhoeve Ten Bogaerde, gold als het invloedrijkste uithof van de Koksijdse duinheren van de Duinenabdij. Wouter Cath en zijn broers schonken tussen 1143 en 1148 hun boerderij aan de abdij. Na de godsdiensttroebelen aan het einde van de 16de eeuw, beslissen de monniken om de gemeenschap voorlopig op Ten Bogaerde onder te brengen. In 1627 verhuizen ze definitief naar Brugge waarna in 1794 een Frans garnizoen er zijn intrek neemt zodat de hoeve opnieuw als boerderij dienst doet. Nikolaas de Roovere schenkt in 1883, als laatste monnik van Ten Duinen, de herworven boerderij aan het nieuw op te richten bisdom Brugge. Van 1950 tot 2003 neemt de Vrije Landbouwschool van Nieuwpoort de exploitatie van de landerijen op zich.
In 2004 werd de abdijhoeve door de gemeente Koksijde aangekocht. Ze maakt als cultureel centrum opnieuw deel uit van het recent gemoderniseerde museum Ten Duinen 1138. Binnen de gedeeltelijk bewaarde grachten en omheiningsmuren treffen we volgende gebouwen aan: het poortgebouw, een stallingenvleugel, de monumentale cisterciënzerschuur, de abdijkerk en de abtswoning. Al deze onderdelen zijn gerangschikt rondom een centraal grasplein met vijver. In het prachtig historisch kader van de abdijkerk vinden geregeld tentoonstellingen, educatieve en culturele evenementen plaats.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnPoUi0XZMJW9LI2zsX-g-es4_daGZMjzcAdThgpBNVlPWuC2KhJBYgriUtByBgIg_fppQRWmgUEjurRXIuMFNbb0AxvPGdstvGQFI56xCw4eE_5TdRO0oTl9aqwoQjrDLzVnsr67YGQK8/s400/IMG_1512.JPG)
Voor Beaufort04 werd de benedenverdieping van Abdijhoeve Ten Bogaerde onder handen genomen door het Franse kunstenaarscollectief Claire Fontaine. Op uitnodiging van Hilde Teerlinck, curator van het FRAC Nord-Pas de Calais in Duinkerke, presenteert het collectief twee bestaande werken aangekocht door het FRAC, naast nieuw werk dat ze specifiek voor Beaufort04 creëerden.
Please God Make Tomorrow Better
plaatst, vermomd als verkiezingsslogan, een vraagteken bij de aanpak van de
huidige economische crisis.Het werk Untitled (Christies : Lehman Bros. Sale,
Wed. 29.09.2010 at 12.00pm) toont pagina’s uit de veilingscatalogus van de
collectie maritieme schilderijen van Lehman Brothers, de bekende Amerikaanse
investeringsbank die in 2008 op de fles ging. Door het verheffen van deze
pagina’s tot kunstwerk bekritiseren ze enerzijds de werking van de financiële
markt en anderzijds de marktgedrevenheid van de hedendaagse kunstwereld.
In de Abtskapel van Ten Bogaerde is er ook de zomertentoonstelling van Cultureel Koksijde "Documentation" met tekstwerken van Brody Neuenschwander.
Op de Grote Markt in Veurne gaan we bij Verdonck een boerenboterham met ham, kaas en paté eten, en daarna, natuurlijk, een ijsje.
Verder bezoeken we in Veurne niets, we fietsten terug naar Oostduinkerke langs de ons overbekende Nieuwpoortse vaart (officiele naam Kanaal Nieuwpoort-Veurne) naar Wulpen.
In haar Journeys zoekt de kunstenares verbanden en verschillen tussen mensen en plaatsen op, met als resultaat een kaart mét bewoners.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWcbVEIcHw6_HMGR6KAmh4qA9YhtKmKYQleF8v9sOm-m9FCYunMpclfP9F2MfUli41eAW42bt7XtOgyF9E0_BFbCPKHv3yfcfwbGJ4jM-TQQrim-vWjlS1WafDvKxs_7cWjDn0BzQ2dbZJ/s320/IMG_1524.JPG)
Behalve enkele gedichten bevinden zich op de muren ook portretten van vissersvrouwen gemaakt door Wouter Rawoens.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjA_-YPEmJGLRH_dOERYtoNEYKk03Ze127A6e30oOLSLzoEnAsgsrPoOJMsudD9pxd4R3U9qtbY2hHwn8Ds4C5Tq2Hsw8bro3bm1y8ZSd80Dt5riuXy50h9jEPNfwPlec8h140QqIZqRDF6/s400/IMG_1531.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcjwcI0DFuy80WYDcrH1y62nNilr4GkQGG3-KPJNqeBzh-OK3IbOcK-YFdJ_7WJ_AKw794aOdtUctlZq57qDvEL0ZKyAs2eR0yzB9o2HrUvHQprTbatfDaI4kJ4SMJf53ZG6p4rjz3S1Gi/s400/IMG_1536.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgYAYuqdOftkXz8xf03ZZTI0RNLc8_sgX5LeDOjk7F2FNWelg8bbi0HK6X0QYwM73ehUcwCcJaGnn_6O3uX3GqNqsxRcY6dwf9gvqpmwOQZtI07ekA-ndjhsDjsD7Q8EyWi4IHyEDxQNsh/s400/IMG_1539.JPG)
Hiermee zit onze uitstap erop, nu terug naar de auto in Nieuwpoort (toch 67 kms. op de teller.)
Van Beaufort heb ik nu ongeveer alles gezien.
Enkel de kunstwerken in Bredene, en het project "Te kust en te keur" in het Mu.Zee in Oostende staat nog op het programma.
Met de fiets volgen we de Fietskustroute richting Oostduinkerke en vergeten (mijn fout) te stoppen aan het Visserijmuseum waar een aantal werken "Journeys" van Melita Couta te zien zijn. (We beslissen die dan op de terugweg te doen)
We rijden door tot aan het strand van Sint-André waar een ander prachtig werk staat van
de Cypriotische Melita Couta : "The Wanderer"
Hij staart naar de oneindige zee,
symbool voor het eeuwige verwijlen, het verlangen.
Met zijn open mond blaast
hij mee met de wind en drinkt hij de regen.
We rijden terug door de duinen van de Doornpanne naar De Hoge Blekker
De Doornpanne vormt samen met De Hoge Blekker en de een prachtig duinmassief van stuifduinen en duingraslanden (240 ha groot). De kern bestaat uit een brede depressie (panne) waarvan de begroeiing een mozaïek vormt van bos, struweel (duindoorn) en open duinvegetatie.
De Hoge Blekker is de hoogste duintop van de Vlaamse kust (33 m)
Het staat bovenop de Hoge Blekker, vlak bij de ingang van het natuurreservaat.
In zijn werk maakt hij dankbaar
gebruik van beeld- en klankdragers als videotape en cassetteband om die te
verwerken tot kinetische installaties, niet zelden in interactie met de
luchtstroom.
Ook zijn werk Tripods, dat hij voor Beaufort04 op de Duin van Hoge
Blekker in Koksijde plaatste, gaat volledig uit van het spel met lucht en
licht. Een veld van honderden flikkerende en wiegende aluminium staven van
ongeveer 6 meter trekken dadelijk de aandacht naar zich toe. Met dit werk legt
Kempinas de nadruk op het belang van de context: zonder de aanwezigheid van
omgevingselementen als lucht, licht en landschap bestaat dit werk niet.
Onze volgende stop is in de Duinenabdij.
Tussen de muren van de archeogische site van de Duinenabdij staat het verbluffende kunstwerk van de Spaanse beeldhouwer Jaune Plensa: "Yorkshire Soul I"
Zowel stille contemplatie als fysieke en gevoelsmatige verkenning komen bovendrijven in Plensa's werk. Zo gaat hij op zoek naar de geneugten en de contradicties van de condition humaine.
De zittende sculptuur in een legering van aluminium is opgebouwd uit letters.
Het delicate lichaam zit neer op een steen met de armen om de knieën, als het ware om bescherming te bieden aan zijn eigen emoties terwijl het in conversatie treedt met de toeschouwer.
Los van Beaufort zijn hier nog enkele kunstwerken te zien.
De Kiosk heeft
onomstotelijk het hedendaagse kenmerk van aanzetten tot reflectie. De
huidige locatie in het pand van de abdijsite is niet toevallig. Het is dé
plaats waar de monniken hun gebed en bezinning in openlucht beleefden. Daar
werd plaats gemaakt werd voor de stille gedachte (Taire) in ultieme zelfreflectie. Vanuit deze visie is de band met de abdij duidelijk. Daarnaast zit de
titel nog boordevol dubbelzinnige verwijzingen: Cythèra dat symbool staat
voor liefde is een buitengewoon bewaard geheim, dat zich niet voortdurend hoeft
te openbaren.
Op die manier kon ook de monnik zijn liefde voor God beleven.
Maar bovenal verwijst de titel naar het bewaren (Souvenir) wat één van de meest
cruciale taken van het abdijmuseum is.
Niet enkel in symboliek maar ook in architecturale
constructie toont het werk een fenomenale raaklijn met de voormalige abdij:
verwijzingen naar gotische architecturale elementen in hedendaagse beeldtaal
verzoenen geschiedenis succesvol met hedendaagse kunst.
William Sweetlove,
geboren in 1949 te Oostende (België) is één van die post-modernistische
kunstenaars die de huidige wereld van kunst en cultuur in vraag stelt en dit
uit in controversiële collages, schilderijen, objecten of sculpturen. Hij maakt de meest onverwachte
assemblages met plastic voorwerpen en portretteert ‘zijn’ dierenwereld in
felle, soms schreeuwende kleuren. Of hij zichzelf bij zijn creaties au sérieux
neemt is een open vraag, maar zijn œuvre reflecteert een satirisch-humoristische
weerspiegeling van de bekrompenheid van de huidige tendens in de kunstwereld
De Zuid-Abdijmolen is gelegen op een boogscheut van het Abdijmuseum en bevindt zich op een van de twee oorspronkelijke molenbergen.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhju437QKxRWwYtdm4IU188egs7PVQlFWV2ri2yNBHicgjM3ZfSn1YBOLHkuTsS0_0o0dwaIm3aw6qaeQMO2M4WUQd-5UM0c9SJ8U55HCWrlsZWT8yzqXtxhypL6KDz37xzRY8TYGafdkQ/s320/Zuid+Abdijmolen.jpg)
Hij dateert van 1773 en stond oorspronkelijk te Houtem, bij Veurne. De gemeente Koksijde kocht de molen aan in 1952.
De restauratie ervan was in 1984 voltooid. Om de molen te doen malen is er een windkracht van vier Beaufort nodig. De molen maalt ongeveer 150 kg per uur. De bloem wordt in drie plaatselijke bakkerijen verwerkt:
Wie zijn kennis van de geschiedenis van de Duinenabdij wil opfrissen, kan op volgende link terecht :
Geschiedenis van de "Duinenabdij"
We fietsen terug richting zee en zien aan
Ster der Zee het kunstwerk "Acqua Scivolo" van Anne en Patrick Poirier
dat na het 1e Beaufort event in 2003 is blijven staan.
Vertrekkend van de plattegrond van de kerk van de Abdij Ten Duinen, herrijst dit middeleeuwse gebouw in een kunstwerk van kracht en monumentaliteit.
We willen graag bij "Siska" iets eten maar het is gesloten, we rijden dan maar verder richting
De Panne, en houden halt in Sint-Idesbald op een mooi terras op de dijk. Na meer dan éen uur wachten op onze "Noorse schotel" rijden we toch door.
In De Panne gaan we eerst op het strand aan het Canadaplein de indrukwekkende
"Players" van de Tsjechische kunstenaar Michal Gabriel bewonderen.
Zijn Players, met hun eindeloze armen vastgeketend aan de grond, geven een pijnlijk statische indruk.
Als een rondhangende bende geven ze een angstaanjagende indruk; later lijken ze dan weer meer als buitenstaander-observator onbeweeglijk op hun plaats te staan, zonder ook maar de kleinste kans op interactie.
Met hun handen diep in het zand van De Panne geworteld, is het speculeren naar wat daar onder de grond gebeurt...
We zoeken nu eerst de Villa Le Chalutier in de Bortierlaan waar de Spaanse kunstenaar
Isaac Cordal een deel van zijn installatie als het ware heeft "ingeplant".
Isaac Cordal woont en werkt sinds enige tijd in Brussel als street
artist. Door te werken op kleine schaal creëert de kunstenaar voor zichzelf een
enorme bewegingsvrijheid. Hij gaat op stap met soms tot twintig beelden in zijn
rugzak, om ze te verspreiden in de omgeving. Hij gebruikt hiervoor zelden
sculpturen die meer dan 25 cm hoog zijn.
Zo ook met de
installatie "Waiting for the Climate Change" op het strand aan de Leopold I esplanade.
Met zijn installatie
in Villa Le Chalutier (hierboven) werkt Cordal in verschillende scenario’s verder op dit
thema.
In vijf 45ft containers op het strand is er een bijzonder interessante foto-installatie van
Jo Struyven.
Het is een nooit vertoond
totaal overzicht van de Belgische kust en het zich erover bevindende deel van
de Engelse kust, gefotografeerd van op zee, frontaal zonder perspectief.
Een confrontatie van twee totaal verschillende werelden.
De foto's kan je op volgende link bekijken:
Het boek van de tentoonstelling bevat gedetaillieerd elke plaatsnaam en per blad éen coordinaat noorderbreedte
waardoor je exact kunt berekenen wie of wat je overbuur is aan de andere kant
van het kanaal.
Norbert Franis Attard: "Boundaries of Infinity"
In woorden is elk
element van de rij van Fibonacci steeds de som van de twee voorgaande elementen,
beginnend met 0 en 1. Deze sequentie komt vaak voor in de natuur, onder andere
bij de groei van planten en bloemen, het voortplantingsgedrag van dieren en de
vorm van schelpen. De spiraalfiguur gebaseerd op de rij van Fibonacci staat dan
ook symbool voor de perfecte vorm, voor de oneindigheid van de natuur en de
grootsheid van de zee.
Abdijhoeve Ten Bogaerde waar enkele werken "Oeuvres diverses" van Claire Fontaine te zien zijn.
![]() |
Het beeld "La Caille" van George Grard |
Voor Beaufort04 werd de benedenverdieping van Abdijhoeve Ten Bogaerde onder handen genomen door het Franse kunstenaarscollectief Claire Fontaine. Op uitnodiging van Hilde Teerlinck, curator van het FRAC Nord-Pas de Calais in Duinkerke, presenteert het collectief twee bestaande werken aangekocht door het FRAC, naast nieuw werk dat ze specifiek voor Beaufort04 creëerden.
Claire Fontaine, genoemd naar de
gelijknamige schoolschriftjes, werkt als zelfverklaard readymade artist en
heeft ondertussen een œuvre van neo-conceptuele kunst opgebouwd dat vaak op het
werk van anderen lijkt. In een enorme variatie aan vormen stelt het werk van
Claire Fontaine voortdurend het politieke onvermogen en het gebrek aan
eigenheid in de hedendaagse kunst in vraag.
Het werk Untitled (Identité,
Souveraineté et Tradition) speelt met de betekenis en de (machts) verhoudingen van het ultieme nationale symbool : de Vlag
Hedendaagse kunst leeft in de schaduw van woorden. Kunstenaars spreken,
critici schrijven en het publiek zoekt naar ‘be-teken-is’. Kubstenaars importeren woorden in hun kunstwerken: schilderijen
met tekst in verweven, collages met flarden van krantenartikels,
neoninstallaties, monumentale woorden op gebouwen of videoschermen.
Brody Neuenschwander kijkt ook naar wat er momenteel gebeurt in
andere culturen. De beeldende kunst van bijvoorbeeld de Chinese of Arabische
cultuur werd eeuwenlang gedomineerd door kalligrafie - de kunst van het
geschreven woord.
Verder bezoeken we in Veurne niets, we fietsten terug naar Oostduinkerke langs de ons overbekende Nieuwpoortse vaart (officiele naam Kanaal Nieuwpoort-Veurne) naar Wulpen.
waar de "Journeys" (collages) van Melita Couta te zien zijn op de muren van het vroegere kerkhof.
Kaarten zijn voor haar niet alleen de weergave van landschapselementen, maar kunnen evengoed structuren weergeven van een geheel ander soort.
Hiervoor gebruikt ze zowel archiefmateriaal van het Visserijmuseum als eigen familiefoto’s.
Zo creëert ze met collages van oude foto's en landkaarten een nieuw universum, dat haar eigen Cypriotische achtergrond verweeft met de rijke geschiedenis van de vissersfamilies van Koksijde.
Een gedicht van Frédéric Leroy |
Van Beaufort heb ik nu ongeveer alles gezien.
Enkel de kunstwerken in Bredene, en het project "Te kust en te keur" in het Mu.Zee in Oostende staat nog op het programma.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten